FEYENOORD MIST STOOTKRACHT IN HEERENVEEN

Ondanks de terugkeer van Van Wonderen en Emerton in de basisopstelling, slaagde Feyenoord er niet in om Heerenveen te bedwingen. De Rotterdammers verloren in Friesland met 1-0 door een strafschop van Lurling. Wat de nederlaag voor de Rotterdammers extra zuur maakte was het feit dat scheidsrechter Braamhaar in de tweede helft een overtreding op Van Hooijdonk in het Friese strafschopgebied onbestraft liet.

De personele problemen waar de Feyenoord selectie al weken mee kampt heeft er voor gezorgd dat de galgenhumor inmiddels welig tiert in De Kuip. ‘Ik heb een beetje last van m’n knie te krijgen’, zei Jan de Visser in aanloop naar de wedstrijd tegen Heerenveen met wrange een glimlach. ‘Wat dat betreft ben ik een echte Feyenoorder’. En dat had de Noord-Hollander nu niet moeten zeggen, want hij was een van de eersten die op het absentielijstje van trainer Bert van Marwijk terecht kwam. De ex-spelers van Heerenveen verkeerde overigens in goed gezelschap. De lijst gekwetsten groeit immers nog met de dag. Naast de langdurig geblesseerden als Paauwe, Van Gobbel, Collen en Van Haaren kon Van Marwijk in aanloop naar het treffen met Heerenveen bijvoorbeeld ook Civard Sprockel aan het gezelschap toevoegen. Rugklachten, zo luidde de officiële diagnose. ‘Maar eigenlijk’, gaf Bert van Marwijk toe, ‘heeft Civard overal last van. Dat is ook niet zo gek, als je ziet wat die jongen de afgelopen weken allemaal heeft moeten doorstaan. Ik geloof dat hij - de wedstrijden van Oranje onder 19 en Feyenoord 1 bij elkaar opgeteld - in krap twee weken zeven potjes heeft gespeeld. Die jongen heeft dus even een adempauze nodig’. Van Marwijk kon zijn jongste pupil die adempauze ook gunnen, omdat hij – geluk bij een ongeluk – weer kon beschikken over Kees van Wonderen. Feyenoords routinier was voldoende hersteld van z’n liesklachten om tegen Heerenveen in de basis te starten. ‘Kees is een belangrijke speler in ons team. Ik ben blij dat hij er weer bij is’, zei Van Marwijk, die ongetwijfeld benieuwd is naar de uitkomst van de gesprekken die Van Wonderen onlangs met Feyenoords clubleiding heeft gevoerd. Het contract van Van Wonderen loopt dit jaar af. Feyenoord heeft hem inmiddels een nieuwe aanbieding gedaan, die Van Wonderen in beraad houdt. De man uit Bennekom is er zelf nog niet uit maar hoopt in januari de knoop te kunnen doorhakken. Feyenoords personele problemen rechtvaardigden ook de vraag of Bert van Marwijk in deze periode niet graag over Steve Laybutt had willen beschikken, de Australische verdediger die zijn huurperiode bij het Noorse Lynn Oslo inmiddels achter de rug heeft. Feyenoords coach was daar in aanloop naar de wedstrijd in Friesland echter kort over. ‘Voor dat soort vragen moet je bij Rob Baan zijn’, zei Van Marwijk. ‘Laybutt verblijft momenteel in Australië’, verduidelijkte Baan desgevraagd. ‘Wat ons betreft mag hij uitzien naar een nieuwe club. Lynn Oslo beraadt zich nog over de vraag of ze willen overgaan tot de overname van Laybutt. Tot die tijd traint hij in Sydney mee met een lokale profclub. Mocht zich een potentiële koper voor hem melden, dan zal Feyenoord meewerken aan een transfer. Is niemand geïnteresseerd, dan zal Laybutt zich begin januari weer gewoon in Rotterdam melden’, aldus het bestuurslid technische zaken, dat net als alle Feyenoorders opgelucht was dat de wedstrijd tegen Heerenveen, ondanks de hevige regenval van de voorgaande dagen, gewoon doorgang kon vinden. Dat opgeluchte gevoel aan Rotterdamse zijde verdween echter gaandeweg de eerste helft. Wat dat betreft was het wegwerpgebaar waarmee Johan Elmander de eerste helft besloot veelzeggend. De Zweed had, net als z’n collega’s, vijfenveertig minuten alles wat in z’n vermogen lag gedaan om wat gevaar te stichten in het Friese doelgebied, maar de oogst was na één helft nog uiterst mager. Twee zwakke schoten van Emerton, daar moesten de circa zeshonderd meegereisde Rotterdamse fans het na 45 minuten mee doen. Feyenoord speelde de eerste helft niet eens zo slecht. Het balverlies bleef, in tegenstelling tot een aantal voorgaande wedstrijden, zowel in verdedigend als aanvallend opzicht beperkt, wat de rust in het spel van de Rotterdammers over de hele linie ten goede kwam. Het probleem voor Feyenoord was echter het vinden van een mogelijkheid om door de Friese verdedigingsmuur te breken. Elmander en Emerton leken in eerste instantie de aangewezen personen om centrumspits Van Hooijdonk van voorzetten te voorzien, maar geen van beiden wist de lange spits te bereiken. Ook de positiewisseling waartoe de Zweed en de Australiër gaandeweg de eerste helft overgingen, bracht nauwelijks verandering in het spelbeeld. Feyenoord bleef moeite houden om tot het Friese strafschopgebied door te dringen. Wat dat betreft was de thuisclub iets gevaarlijk, al kon ook Heerenveen zich na vijfenveertig minuten nauwelijks op uitgespeelde kansen beroepen. Dat de thuisclub toch een aantal keren gevaarlijk kon zijn, dankte het aan een handvol afstandsschoten. Allback schoot een keer rakelings naast, Nurmela deed datzelfde na goed voorbereidend werk van z’n Zweedse ploeggenoot en ook Jensen kreeg een keer de gelegenheid om van een meter of zestien op het Rotterdamse doel te mikken. Alle keren toonde Edwin Zoetebier zich echter, niet voor het eerst dit seizoen overigens, attent. Met name de save waarmee hij het schot van Jensen onschadelijk maakte was in die periode goud waard voor Feyenoord. Pas toen Pierre van Hooijdonk zich in de beginfase van de eerste helft iets liet terugzakken, kreeg Feyenoord twee serieuze kansen. Eerst was Johan Elmander dichtbij een goal na uitstekend doorkoppen van Van Hooijdonk. Zijn schot ging langs doelman Vonk, maar werd vlak voor de doellijn weggetrapt door De Nooijer. Niet veel later bracht Van Hooijdonk ook Bosvelt in stelling, maar hij zag z’n schot naast het Friese doel belanden. Het leek het voorzichtige begin van een Rotterdams offensief, maar daar kwam het eigenlijk geen moment van. Na die twee opmerkelijke acties in het begin, verviel Feyenoord weer in z’n oude patroon. Het leek vervolgens een kwestie van tijd, voordat de thuisclub van die situatie kon profiteren. Rzasa wist nog wel een inzet van Bakkati van de doellijn te keren, maar toen Lurling even later een vrije doortocht naar het doel van Zoetebier had, kon Kees van Wonderen niets anders doen dan aan de noodrem trekken. Het kwam hem op geel en een strafschop te staan, die door Lurling in dank werd aanvaard:1-0. Feyenoord restte toen nog dik 25 minuten om die tegenvaller goed te maken en leek al snel een handje te worden geholpen door Heerenveen-doelman Vonk. Na een van de spaarzame geslaagde pogingen om tot het Friese strafschopgebied door te dringen, torpedeerde de doelman toen Van Hooijdonk. De Feyenoord spits rekende vervolgens, zoals de meeste mensen in het Abe Lenstra-stadion, op een strafschop, maar daar wilde scheidsrechter Braamhaar niets van weten. Tot afgrijzen van Bert van Marwijk en z’n spelers liet Braamhaar de actie onbestraft. Dat was slecht nieuws voor de Rotterdammers, want een penalty leek de enige mogelijkheid om de ban te breken. Nu moest Feyenoord op eigen houtje voor gevaar zien te zorgen en daar slaagde het, om een mooie boogbal van Bosvelt na, nauwelijks in. Ook het inzetten van Smolarek en Kalou in de slotfase, kon aan die situatie niets veranderen. (VOOR STATISTIEKEN KLIK HIERONDER)

Yes, I agree Feyenoord.nl uses cookies to function properly, for analytical purposes and to provide you with relevant ads.
For more information see our cookie policy. If you continue to use our website, you agree to using cookies.

Feyenoord Business CLub
INLOG VOOR ONZE LEDEN
WILT U OOK LID WORDEN?
×