FEYENOORD AFGEBLUFT

Feyenoord toonde in een week tijd twee gezichten. In Breda deed de ploeg alleen wat inzet betreft nog denken aan het elftal dat een paar dagen eerder nog zo’n indruk had gemaakt tegen Spartak Moskou. Het bleek niet genoeg om van een ontketend NAC te winnen. Feyenoord werd afgebluft en verloor met 2-1.

In de week waarin Bert van Marwijk zijn contract met een jaar verlengd zag, moest Feyenoords coach concluderen dat er nog veel werk te verzetten is in De Kuip. Met name het onvoorspelbare karakter van zijn ploeg moet Van Marwijk zorgen baren. In Breda deed z’n elftal immers in niets meer herinneren aan de ploeg die een paar dagen daarvoor nog zoveel krediet had opgebouwd in de Champions League-wedstrijd tegen Spartak Moskou. Was het toen een combinatie van volwassenheid, geduld en concentratie die het gehavende Feyenoord de overwinning bezorgde, in Brabant ontbrak het juist aan veel van die ingrediënten. Alleen de inzet waarmee het speelde, was onveranderd gebleven. Feyenoord, dat weer kon beschikken over Kees van Wonderen maar het nog moest doen zonder de geblesseerde Collen, had het vanaf het eerste fluitsignaal zwaar in Breda. Met name het hoge tempo bleek een probleem te zijn voor de Rotterdammers. NAC zette in een zeer vroeg stadium druk op de bal en bracht daarmee met name Feyenoords centrale verdedigers en linksback Rzasa constant in problemen. Er waren dan ook nog geen vier minuten gespeeld in Breda of de thuisclub kon al profiteren van de wanorde in de Rotterdamse defensie. Stewart, die gedurende de hele eerste helft alle ruimte kreeg om de aanvalslinie van NAC te ondersteunen, gleed met gemak langs Rzasa. De Amerikaan had vervolgens alle tijd om Christiano in stelling te brengen, die op zijn beurt oog in oog met doelman Zoetebier geen fout maakte: 1-0. Zo voltrok zich het slechtst denkbare scenario voor Feyenoord. Voordat de Rotterdamse ploeg immers de organisatie goed en wel op poten had, keek het al tegen een achterstand aan en werd het bovendien gedwongen om sneller de aanval te zoeken. En dat was juist koren op de molen voor de aanvallers van NAC, die al vroeg in de wedstrijd aan hun water voelde dat dit voor hun weleens een mooie middag zou kunnen worden. Dat voorgevoel bleek juist, want Feyenoord raakte na de rampzalige opening steeds meer in problemen. Met name in defensief opzicht hadden de Rotterdammers het zwaar. Tomasz Rzasa kreeg op links geen vat op de telkens opkomende Stewart, terwijl De Haan z’n handen vol had aan de telkens opduikende Christiano en Sergio. Gyan, rechtsback bij ontbreken van Collen, had het ook zwaar tegen Bobson maar bleef, zij met kunst en vliegwerk, nog wel overeind, zoals ook Van Wonderen alles wat in z’n vermogen lag deed om enige lijn te brengen in het Rotterdamse spel. Dat lukte in de eerste helft nauwelijks. NAC-trainer Henk ten Cate was zo slim geweest om Emerton kort te laten dekken waardoor de Australiër lange tijd niet in het stuk voor kwam. Bovendien werd Emerton steeds vaker gedwongen in verdedigend opzicht assistentie te verlenen, want Feyenoord stond vrijwel constant onder druk. Ook zijn collega aan de linkerkant, Shinji Ono, wist slechts bij vlagen een aanval op te zetten. Het was in die beginfase dan ook gokken op een dood spelmoment voor Feyenoord, want dat de ploeg voetballend maar nauwelijks in de buurt van Babos zou kunnen komen, werd al snel duidelijk. Dat moment kwam binnen tien minuten, maar de vrije trap van Van Hooijdonk smoorde toen in de muur. Het werd nog rampzaliger voor Feyenoord, toen Patrick Paauwe al na zeventien minuten spelen geblesseerd raakte. Uitgerekend de man die in het verleden nog weleens voor rust in het Rotterdamse spel kon zorgen op het moment dat de ploeg daar behoefte aan had, moest zich nu al vroeg in de wedstrijd laten vervangen door Jan de Visser. Daarmee kwam er nog geen einde aan de problemen voor Van Marwijk, want ook met De Visser op de plek van Paauwe bleef het spelbeeld van de eerste minuten gehandhaafd: NAC viel aan, Feyenoord probeerde zo goed en zo kwaad als het ging het hoofd te bieden aan die aanvalsgolven en kwam ondertussen zelf maar nauwelijks in de buurt van het vijandelijke strafschopgebied. Alleen Jan de Visser was in de eerste helft dicht bij een doelpunt, maar zag zijn afstandsschot net naast gaan. Overigens stond het toen al 2-0 voor NAC, omdat Sergio tot verrassing van iedereen had bewezen over een timmermansoog te beschikken, door de bal vanaf een meter of twintig precies in de hoek van Zoetebiers doel te mikken. De tweede helft begon voor Feyenoord in eerste instantie net zo rampzalig als de eerste was geëindigd. Bobson kreeg in de openingsminuten tot tweemaal toe de kans op 3-0 maar faalde, zoals Stewart de uitstekende keepende Zoetebier op z’n weg vond. Het zat Feyenoord pas voor het eerst mee, toen Ferry de Haan min of meer per ongeluk Tomasson op weg stuurde naar Babos. De Deen ontving de bal precies op het goede moment en zorgde koelbloedig voor de aansluiting: 2-1. Het was het sein voor Van Marwijk om z’n opstelling te wijzigen. Rzasa kon gaan de douchen en Kalou mocht, voor het eerst na z’n dijbeenblessure, weer eens meedoen. Daardoor kwam Gyan linksback te spelen en moest rechtermiddenvelder Emerton een linie terugzakken. Met Kalou in de ploeg kwam Feyenoord tot iets meer offensieve daden, maar echt gevaarlijk werden de Rotterdammers, op een kopbal van Van Hooijdonk na, eigenlijk geen moment. Ook Leonardo, de laatste tien minuten in het veld gekomen voor Ono, kon daar niets meer aan veranderen. Van Hooijdonk kreeg in de slotminuut nog wel een grote kans, toen doelman Babos de bal voor z’n voeten stompte, maar de lange spits zag z’n schot over gaan. Zo bleef Feyenoord in Breda steken op 2-1. (VOOR STATISTIEKEN KLIK HIERONDER)
Feyenoord Business CLub
INLOG VOOR ONZE LEDEN
WILT U OOK LID WORDEN?
×