FEYENOORD TOONT PROGRESSIE

Uitgerekend tegen de titelfavoriet toonde Feyenoord na weken van misère de eerste tekenen van herstel. De Rotterdammers verlieten na het 2-2 gelijkspel dan ook onder applaus het veld, maar deden dat wel in de wetenschap dat ze in de komende drie Champions League-wedstrijden nog vol aan de bak zullen moeten om uitzicht te behouden op het bereiken van de volgende ronde.

Feyenoord bestreed Bayern volgens het principe dat Bert van Marwijk bij z’n Champions League-debuut (uit tegen Spartak Moskou) had geïntroduceerd. Dus met een versterkt middenveld en zonder de in competitieverband gebruikelijke buitenspelers. Slechts de invulling van de posities verschilde met de voorgaande wedstrijden. Kees van Wonderen was op tijd hersteld van z’n knieblessure om weer leiding te geven aan de defensie, waarin Ulrich van Gobbel vanwege zijn in Praag opgelopen rode kaart ontbrak. Zijn plek werd nu overgenomen door Pieter Collen. De Belg, die vanwege de nasleep van een in de voorbereiding opgelopen blessure steeds moest toekijken, debuteerde in de basis en kon als bewaker van Paulo Sergio direct vol aan de bak. De entree van Collen in de basiself gaf Van Marwijk de vrijheid om Brett Emerton als extra speler aan het middenveld toe te voegen, wat weer slecht nieuws was voor Jean-Paul van Gastel, die daardoor gedwongen werd op de bank plaats te nemen. Zo begon Feyenoord dus aan een wedstrijd die eigenlijk al weken eerder had moeten worden gespeeld, maar toen door de aanslagen in de Verenigde Staten op de valreep werd afgelast. Helaas voor Feyenoord was het niet alleen de datum die veranderd was. Ook in de manier waarop in Rotterdam-Zuid naar het treffen met de Duitse titelverdediger werd toegeleefd, was in vergelijking met een paar weken eerder een grote verandering opgetreden. Stond Feyenoord in eerste instantie nog te trappelen van ongeduld om met een fris en vastberaden gevoel aan de openingswedstrijd van het toernooi te beginnen, na het gelijke spel in Moskou, de afstraffing in Praag en de bittere pil die het vervolgens in Den Bosch moest slikken, was er van dat frisse en onbevangen gevoel inmiddels weinig meer over. De wetenschap dat er in twee Europese wedstrijden slechts een punt was vergaard en het rumoer dat daardoor onvermijdelijk rond het elftal was ontstaan, zette Bert van Marwijk in aanloop naar het toptreffen extra onder druk. ‘We zullen de mouwen moeten opstropen’ stelde de coach in aanloop naar de wedstrijd. ‘Alleen als Feyenoord hard werkt en een topdag heeft, kunnen we van Bayern winnen. Anders niet’, zei de coach in een laatste poging de druk op zijn elftal te verminderen. De Kuip stond dus onder hoogspanning, toen Feyenoord om kwart voor negen begon aan de absolute kraker van de avond in Poule H. Feyenoord wist inmiddels precies wat het te doen stond tegen de gehavende Beierse ploeg. Na diverse spionage-trips naar Duitsland en de goedbedoelde adviezen van iedereen die er ook maar een beetje verstand van dacht te hebben, was het duidelijk geworden dat Feyenoord de zaken vooral slim moest aanpakken tegen de Europa Cup 1-houder. Dat betekende compact spelen, loeren op een gaatje in de Duitse defensie en vooral: rustig blijven. Bovendien begonnnen de elf van Van Marwijk met de wetenschap dat een vroege tegentreffer als het even kon moest worden voorkomen, omdat Bayern er een specialiteit van heeft gemaakt om een vroege voorsprong te verdedigen. Wat dat betreft had de openingsfase van de wedstrijd niet slechter kunnen verlopen voor Feyenoord, want er waren in De Kuip nog geen 12 minuten gespeeld, of de bal lag al achter Edwin Zoetebier. Feyenoord kreeg, ondanks een overmacht aan spelers in het eigen strafschopgebied, de bal niet weg uit eigen defensie, waarna de levensgevaarlijke Giovanni Elber er vervolgens als de kippen bij was om de openingstreffer voor z’n rekening te nemen. Even leek zich een zelfde drama als in Praag te ontwikkelen, maar gaandeweg de eerste helft bleek Feyenoord te hebben geleerd van haar eigen fouten. Ontbrak het in Tsjechië aan spelers die de ploeg met één actie op sleeptouw konden nemen, tegen Bayern toonde de Rotterdammers die veerkracht wel. Pieter Collen stak met een tweetal ferme tackles de lont in het kruitvat, kreeg direct het Legioen achter zich en zette Feyenoord zo weer op de rails. Anders dan in Praag, waar Feyenoord na de eerste de beste tegenslag direct lamgeslagen was, gingen de Rotterdammers nu onverstoorbaar door op de weg die het was ingeslagen. Het resultaat van die instelling was direct zichtbaar. Naarmate de tijd verstreek drong Feyenoord steeds meer aan en kreeg met name Emerton steeds meer ruimte voor offensieve daden. Feyenoord werd brutaler, iets wat uiteindelijk in de gelijkmaker tot uiting kwam toen Collen het initiatief nam, z’n rechtsbackplaats verliet en de bal ter hoogte van de achterlijn panklaar kon leggen voor Van Hooijdonk. Die twijfelde geen moment en ramde met een volley de 1-1 binnen. Het bleek het begin van Feyenoords beste periode in de eerste helft, die uiteindelijk in de slotseconden z’n bekroning vond. Tomasson hield bij de laatste Feyenoord aanval voor de rust het hoofd koel en zorgde met zijn doelpunt voor een riante ruststand: 2-1. Er leek dan ook geen vuiltje aan de lucht toen Feyenoord aan deel twee begon, al moet elke Rotterdammer het onbehaaglijke gevoel hebben gehad dat met name de razendsnelle counters van de Duitsers de hele wedstrijd weer op z’n kop konden zetten. Dat die vrees al vroeg na de hervatting terecht bleek en Elber kon gelijkmaken, was pijnlijk. Maar nog pijnlijker was het feit dat er uitgerekend een fout van Kalou, de man die door z’n coach al weken wordt gewezen op z’n defensieve verantwoordelijkheden, aan de goed uitgevoerde counter vooraf ging. Kalou leed op knullige wijze balverlies en kon vervolgens nog net met z’n ogen knipperen, voordat de razendsnelle Elber die fout al onbarmhartig had afgestraft. Zijn schot in de korte hoek was onhoudbaar voor Edwin Zoetebier: 2-2. Het was dan ook geen toeval dat Kalou het einde van de wedstrijd niet haalde. De Afrikaan kon in de 73ste minuut gaan douchen en werd vervangen door Ono. Eerder had Bert van Marwijk Ramon van Haaren het veld al ingestuurd, als stand-in voor de geblesseerd geraakte Tomasz Rzasa. Maar ook met twee verse krachten kwam Feyenoord niet verder dan een gelijkspel, waardoor de druk op de ploeg weliswaar is verminderd, maar nog niet helemaal is verdwenen. In de wetenschap dat 10 punten moeten volstaan om de volgende ronde te bereiken, kan Feyenoord zich, ondanks het behaalde punt tegen Bayern, geen enkele misstap meer veroorloven. (voor wedstrijdstatistieken: klik hieronder)
Feyenoord Business CLub
INLOG VOOR ONZE LEDEN
WILT U OOK LID WORDEN?
×