Reactie Ebi Smolarek

Wat de bekroning had moeten worden van een uitstekende seizoenstart, liep uiteindelijk uit op een deceptie. Uitgerekend tegen de aartsrivaal haperde de machine van Bert van Marwijk voor het eerst sinds de voorbereiding nadrukkelijk. Het had een teleurstellende editie van de Klassieker tot gevolg, die uiteindelijk dankzij doelpunten van Zlatan en Van der Vaart met 1-2 werd gewonnen door Ajax.

Feyenoord begon voor het eerst sinds jaren als grote favoriet aan de Klassieker, maar daar was al vroeg in de wedstrijd niets meer van te merken. En dat terwijl de ploeg van Bert van Marwijk het zichzelf zo gemakkelijk had kunnen maken, door in de eerste de beste aanval direct een gat te slaan. Die mogelijkheid was er ook, maar de vloeiende combinatie tussen Van Hooijdonk en Tomasson in de tweede minuut stierf in schoonheid. Daarna was het vrijwel constant Ajax dat de klok sloeg. De Amsterdammers speelden met Arveladze en Machlas in de spits, maar Feyenoord had, met name in de eerste fase, nog de meeste problemen met Wamberto. De kleine Braziliaan mocht steeds vrijwel ongehinderd vanuit de tweede lijn opkomen en drong zich meer dan eens het Rotterdamse strafschopgebied binnen. Al na vier minuten spelen kreeg de kleinste Ajacied een goede kans om te scoren. Zijn inzet ging naast, maar met zijn actie was de toon voor de eerste helft wel gezet. Ajax zette druk op het doel van Dudek, daarbij niet al te veel gehinderd door de Rotterdamse verdediging. Toch lag de oorzaak van Feyenoords problemen niets eens in de defensie, al maakte zelfs de doorgaans zo betrouwbare Kees van Wonderen gaandeweg de wedstrijd een schoonheidsfout die Feyenoord bijna fataal werd. Van Marwijks echte probleem lag op de vleugels, waar Leonardo (die in tegenstelling tot de wedstrijd tegen Roda JC weer de voorkeur had gekregen boven Smolarek) en vooral Kalou teleurstelden. Afgezien van het feit dat beide vleugelspitsen opvallend veel moeite hadden hun directe tegenstanders voorbij te komen, was het vooral het balverlies van Feyenoords artiesten, dat de ploeg constant in problemen bracht. Net als tegen Roda JC zag Bert van Marwijk met name het laconieke spel van Kalou af en toe stampvoetend van woede aan. Ajax profiteerde in de eerste helft niet van de haperingen in het Rotterdamse spel, maar de beste kansen waren wel voor de Amsterdammers. Machlas, Wamberto en Arveladze kregen goede mogelijkheden, maar zag hun pogingen naast gaan of stranden op Dudek. Feyenoord kreeg het gaandeweg de wedstrijd alleen maar moeilijker met zichzelf, met het vele balverlies op de vleugels als grootste oorzaak. Het lag dan ook in de lijn der verwachtingen dat Bert van Marwijk een van de twee vleugelspelers zou slachtofferen. De keus viel uiteindelijk op Kalou, die van de twee flankspelers ook het meest nadrukkelijk had gesolliciteerd naar een wissel. Tot vreugde van de aanwezige Japanse fans en Ono’s tientallen landgenoten op de perstribune, mocht Feyenoords meest exotische speler aan de tweede helft beginnen. De Japanner gaf binnen vijf minuten z’n visitekaartje af, door direct z’n specialiteit te tonen. Met twee steekpasses stuurde hij Tomasson op pad, zonder dat de Deen overigens kon scoren. Daarna probeerde Ono het een keer zelf en bewees hij Van Marwijks constatering dat de Japanner volledig tweebenig is. Zijn schot met links dwong Grim gestrekt naar de hoek te gaan. Even leek het of de komst van Ono ook z’n collega aan de andere kant van het veld had geïnspireerd. In de openingsfase van de tweede helft gleed Leonardo in elk geval een paar keer lang Vierklau en dat was hem voor de rust nauwelijks gelukt. Toch kwam de beste kans van die openingsfase niet van de zijkanten. Feyenoord was pas dichtbij een doelpunt toen Paul Bosvelt van een meter of twintig op het doel van Grim schoot. Zijn poging ging net over. Feyenoord leek iets meer grip op de wedstrijd te krijgen, al was het met de persoonlijke fouten nog niet gedaan. De Haan taxeerde een hoge bal verkeerd en gaf zo Machlas een vrije doorgang. Dudek redde vervolgens knap op zijn inzet. De Griek werd niet kort daarna door z’n coach naar de kant gehaald, ten faveure van Zlatan. Hij deed vervolgens wat al een uur in de lucht hing: toen Trabelsi de Feyenoord-defensie aan de rechterkant te slim af was en voorzette, voltrok de Zweed van korte afstand het vonnis: 0-1. Dat was ook voor Bert van Marwijk het sein om te wisselen. Hij bracht Ebi Smolarek in het veld voor Leonardo. De Pool stond nog geen vijf minuten in het veld, of hij werd onderuit gehaald door Trabelsi, die al eerder in de wedstrijd op een gele kaart was getrakteerd. Dat gebeurde nu weer en dus mocht de verdediger voortijdig gaan douchen. Uit de vrije trap van Paauwe die daarop volgde, kopte Pierre van Hooijdonk in het zijnet. Tegen tien man van Ajax werd het voor Feyenoord alleen nog maar erger. Feyenoord kwam er nauwelijks nog aan te pas. Tot overmaat ging ook Ferry de Haan vlak voor tijd nog vreselijk in de fout. Met nog een paar minuten spelen verslikte hij zich in Van der Vaart, die vervolgens de 0-2 binnenschoot. Van der Vaart nam vervolgens alle tijd om voor de neus van de Feyenoord fans te gaan juichen, waarbij Bergdolmo nog door een projectiel vanaf de tribune werd geraakt. Zo eindige de Klassieker voor Feyenoord in meer dan één opzicht in mineur. Daar kon ook de goal van Tomasson in de laatste minuut niets meer aan veranderen. Feyenoord-Ajax 1-2 (0-0) Scheidsrechter: R. Temmink Scoreverloop: 64’ Zlatan 0-1 81’ Van der Vaart 0-2 94’ Tomasson 1-2 Gele kaart: Tomasson, Heitinga Rode kaart: (2 x gele kaart): Trabelsi Opstellingen: Feyenoord: Dudek, Emerton, Van Wonderen, De Haan, Rzasa (77’ Dos Santos); Bosvelt, Paauwe, Tomasson, Kalou (46’ Ono), Van Hooijdonk, Leonardo (66’ Smolarek). Ajax: Grim; Vierklau, Chivu, Bergdolmo, Maxwell; Trabelsi, Yakubu, Van der Vaart, Wamberto (79’ Knopper); Machlas (60’ Zlatan), Arveladze (69’ Heitinga)
Feyenoord Business CLub
INLOG VOOR ONZE LEDEN
WILT U OOK LID WORDEN?
×